ACTUEEL

Momenteel wordt de mogelijkheid onderzocht of er genoeg draagvlak is om met de particuliere ziektekostenverzekeringsmaatschappijen te gaan onderhandelen over een collectieve polis.

Emigranten van alle leeftijden zijn welkom. Hoe gevarieerder de samenstelling van de groep, des te meer interesse van de verzekeringsmaatschappijen. Alle leeftijdsgroepen kunnen baat hebben bij een collectieve particuliere verzekering.

Er kan dan onderhandeld worden over bijvoorbeeld:

    * Redelijke premie’s

    * Aanvaardbare acceptatievoorwaarden.

    * Geen belemmeringen voor acceptatie.

Op de websites van alle bij de Stichting aangesloten verenigingen van geëmigreerde Nederlanders in het buitenland kunt u informatie daarover downloaden.

Dus ook op deze website.

Mocht u interesse hebben , dan kunt u,  geheel vrijblijvend, het enquêteformulier invullen.

Dit formulier wordt gebruikt om te onderzoeken hoeveel belangstelling er is voor een dergelijke collectieve verzekering.
Lees verder de introductie brief. Hierin is een link die naar het enqueteformulier voert.

TIPS VOOR EMIGRANTEN
================

Situatie vóór de invoering van de ZVW.

Voor 1 jan 2006 bestonden in NL twee soorten ziektekostenverzekeringen:

      * de wettelijke ziektekostenverzekering   -  het ziekenfonds

      * de particuliere verzekering.  

 Het ziekenfonds.

De Europese Unie kent speciale regels  voor de wettelijke sociale voorzieningen  en de wettelijke ziekenzorg . De EU landen  (en de verdragslanden) hebben  deze regels

geaccepteerd. Zij moeten de ziekenfondsleden uit een ander EU land  ongeacht leeftijd en  zonder uitsluiting van bepaalde ziekten opnemen in hun bestand.

Dat staat in de regels VO 1408/71 en VO 574/72. Vanaf 2008 VO 883/2004

Daarvoor moet de persoon, wil hij gebruik maken van de wettelijke ziekenzorg in zijn woonland,  zich aanmelden met een EU formulier . Het E- formulier. 

De particuliere verzekering.          

Was men eerder particulier verzekerd, dan kon men in de meeste gevallen zijn particuliere verzekering zonder verdere problemen meenemen naar het woonland.

Over het algemeen hield de emigrant zijn Nederlandse particuliere verzekering aan, omdat men bepaalde rechten  opbouwt wanneer men jarenlang  bij dezelfde particuliere ziektekosten verzekeringsmaatschappij verzekerd blijft.

Bijvoorbeeld:  De medische kosten voor in de loop der jaren onstane chronische kwalen worden vergoed.   

Personen boven de 60 jaar blijven voor alle ziekten verzekerd.

Deze rechten gaan verloren  wanneer men op oudere leeftijd naar een  andere of een buitenlandse ziektekostenverzekeringsmaatschappij overstapt..

De situatie na 1 Januari 2006, invoering ZVW.

In Nederland iedereen nu verplicht  de basisverzekering af te sluiten.

Het is in Nederland mogelijk een aanvullende particuliere verzekering op deze basisverzekering af te sluiten.

Een korte periode, na de invoering van de ZVW, kon dat zonder acceptatievoorwaarden.

Nu hanteren de Nederlandse verzekeringsmaatschappijen  voor een aanvullende verzekering wèl acceptatievoorwaarden.  

De Nederlander die nu emigreert naar een land binnen de EU  (of naar een verdragsland  bv. Turkije , Marokko e.a ) , heeft vrijwel altijd een E- formulier nodig indien men gebruik wil maken van de wettelijke ziekenzorg van het woonland. Er zijn ‘ nu nog’ enkele landen die niet om een E -formulier  vragen indien men  in het woonland gebruik wil maken van de ziekenkas.  Maar ondanks dat een land , vanwege de daar geldende wetten en regels, de emigrant zonder meer opneemt ( dus zonder een E- formulier )  in zijn gezondheidsstelsel, blijft Nederland  in de meeste gevallen  bijdragen inhouden op zijn pensioen en/of  andere wettelijke verzekeringen .

Voor de jongere emigrant is de situatie anders dan wanneer men als gepensioneerde vertrekt.

Men zal zich in  het toekomstige woonland  goed moeten laten informeren. Dus daar vragen wat voor formulieren nodig zijn en naar de verdere vestigingseisen .

De emigrant kan bijvoorbeeld te horen krijgen dat hij een particuliere verzekering moet hebben , of dat hij een wettelijke ziektekostenverzekering moet aanvragen.

Vaak heeft de emigrant een keuzevrijheid.

Sommige landen vragen nooit naar een ziekteverzekering bij een vestigingsaanvraag.  

Er is een groot onderscheid tussen de ziekenzorgstelsels van de diverse  EU landen.

Sommige landen hebben een zorgstelsel dat bedoeld is als eerste opvang voor de zieken. Dat is dan een heel beperkt zorgstelsel. Het is mogelijk  dat zij daarnaast ook nog een apart stelsel  hebben voor de allerarmsten en de aller oudsten van het land.  Ierland heeft bijvoorbeeld een dergelijk tweesporig stelsel.

In deze landen hebben de inwoners over het algemeen ook een particuliere verzekering  afgesloten.

Voor jongere en gezonde emigranten is een dergelijke situatie geen probleem. Zij worden door de particuliere verzekeraars in het woonland geaccepteerd.

Het wordt anders wanneer men in een dergelijk land van zijn pensioen wil  genieten. De wettelijke ziekenzorg is meestal onvoldoende en een particuliere verzekering is vaak moeilijk of onmogelijk nog af te sluiten. Boven de 60 jaar kan dat al een probleem zijn. 

 Zoals gezegd, is de emigrant jonger dan 60 jaar en gezond dan zal hij minder problemen hebben om een particuliere verzekering  in zijn woonland af te sluiten.

Maar zodra de emigrant  65 jaar wordt en een wettelijk pensioen uit Nederland ( AOW ) ontvangt komen de problemen om de hoek kijken.

Tenzij hij daarnaast een wettelijk pensioen uit zijn woonland ontvangt.

Zoniet, dan verwacht Nederland van hem dat hij de particuliere verzekering in zijn woonland opzegt en zich aanmeldt met een E 121 formulier bij de ziekenkas van zijn woonland.

Vanaf dat moment gaat Nederland hoge bijdragen inhouden op zijn pensioen. Wil de emigrant zijn particuliere verzekering niet opzeggen omdat de wettelijke ziekenzorg in zijn woonland ontoereikend is, dan gaat deze persoon in feite drie dubbel betalen voor zijn ziekenzorg. Dat kan oplopen tot meerdere duizenden euro´s per jaar.

Er zijn  vele gevallen bekend  dat de emigrant om deze reden gedwongen werd zijn huis te verkopen en  naar Nederland terug te keren. De teruggekeerde persoon is dan  in Nederland met het basispakket  voor ziekenzorg verzekerd,  maar een aanvullende verzekering zal moeilijk  zoniet onmogelijk zijn.  

Een droom armer en vaak een nachtmerrie daarvoor in de plaats. 

De AWBZ, een verhaal apart.

De AWBZ  zoals wij die in Nederland kennen  bestaat niet in de EU.  In feite bestaat er helemaal geen AWBZ in de EU.

Soms zijn er hulpverlenende organisaties.  Privé of door de staat gesubsidieerd.  Bijvoorbeeld in Ierland mogen alleen personen onder het welstandsniveau van de door de staat gesubsidieerde hulporganisatie gebruik maken.  

Nu komt er een onbegrijpelijk en bizar verhaal en daar moet men even goed voor gaan zitten.

Dit verhaal  is een van de punten waarover  de rechtszaak is aangespannen.

In Nederland is iedereen verplicht voor AWBZ verzekerd.

De geemigreerde Nederlander kon zich vroeger  niet,   later wel  vrijwillig verzekeren voor AWBZ. Weliswaar tegen een veel en veel hogere bijdrage dan wat personen in Nederland daarvoor moesten bijdragen.

Houdt u vast nu komt het:

De afschaffing van de vrijwilige AWBZ op 1 Januari 2006 voor niet-ingezetenen betekent tegelijkertijd de invoering van de verplichte bijdrage voor de AWBZ verzekering voor ( gepensioneerde )  Nederlanders in het buitenland.

*Nederlanders in het buitenland moeten vanaf 1 Januari 2006 betalen voor een verzekering waarvan zij (nooit meer) geen gebruik mogen maken.* 

Het E 121 formulier. Aanmelden of niet ?

Bent u gepensioneerd of rentetrekker en wenst u gebruik  te maken van het wettelijke ziekenfonds in uw woonland, dan dient u zich aan te melden met een E 121 bij de ziekenkas van uw woonland. Dit formulier verkrijgt men bij het CVZ of bij de verzekeraar in Nederland waar  het basispakket is afgesloten. U moet  zich, bij emigratie binnen de EU of de Verdragslanden, altijd aanmelden bij het CVZ

Op straffe van een fikse en oplopende boete van 130 %  van de verschuldigde bijdrage als u dit nalaat. Met een maximum van 5 jaar. 

Echter, in tegenstelling wat velen denken:  U bent  niet verplicht op (verzoek) aandrang van Nederland zich in uw woonland aan te melden met een E 121 formulier bij de ziekenkas van het woonland.

Zolang u zich niet heeft aangemeld met een E 121 in uw woonland , omdat u geen gebruik wenst te maken van de ziekenkas van uw woonland, worden er ook geen betalingen voor uw  ziektekosten gedaan door  Nederland aan het woonland. Nederland blijft desondanks wel bijdragen inhouden op uw pensioen (AOW)  en andere wettelijke verzekeringen.Dit is ook een van de punten waarover de rechtszaak gaat.

Het CVZ  geeft  hierover onjuiste voorlichting.
Alleen als het woonland daarom verzoekt of vanwege zijn wetten moet u zich aanmelden.

Niet aanmelden heeft consequenties. U moet dan wel een particuliere verzekering afsluiten en u blijft aan Nederland hoge bijdragen betalen voor de ZVW.  Tenzij wij de aangespannen rechtszaak tegen de Staat der Nederlanden winnen. 

Overweegt u zich toch aan te melden met een E121 formulier, dan zijn er bepaalde zaken die u beslist moet weten.
Dat hangt ook voornamelijk af van uw situatie en naar welk land u emigreert.
Het voert te ver om dat hier uit te leggen. Wilt u meer informatie, dan kunt u ons via het forum van deze website bereiken.

Wij nemen dan per e-mail contact met u op. 

Een particuliere ziekteverzekering of de wettelijke ziektekostenverzekering ?

Heeft men in het woonland de keuze zich particulier te verzekeren of naar de wettelijke ziekenzorg te gaan, dan moet men zich een paar zaken goed realiseren. 

Een particuliere verzekering is voor personen boven de 60 jaar in het woonland vaak moeilijk af te sluiten vanwege:    

*Wachttijden voor acceptatie, die kunnen oplopen tot 2 jaar en langer of zelfs totale uitsluiting door leeftijd.

*Uitsluiting van bestaande kwalen  ( ook voor de jongere emigrant )

*Hoge premie´s dat betekent een dure verzekering. ( minder van toepassing op de jongere emigrant )

*Ondanks dat men zich particulier verzekerd heeft en aan de toelatingseisen van het woonland voldoet, zal Nederland toch hoge  bijdragen op uw pensioen of uitkering voor de ZVW blijven inhouden.

 

De voordelen van een particuliere ziektekostenverzekering zijn:

      *Geen of minder wachttijden bij arts.

      *Geen of minder wachttijden bij opname  ziekenhuis.

      *Mogelijkheid tot vrije keuze arts

      *Mogelijkheid tot vrije keuze ziekenhuis.

      *Behandeling in privé klinieken. Deze klinieken zijn in veel EU landen beter zijn dan de staatsziekenhuizen.

        Zoals bijvoorbeeld:  in Ierland, Engeland , Spanje , Italië,  Hongarije , Malta  en verder nog  in andere EU landen .

Afhankelijk van een rechterlijke uitspraak heeft Nederland geen legale basis om bijdragen af te dwingen.
Eventueel moet het Europese Hof van Justitie in Luxemburg deze zaak beoordelen. 

Een wettelijke zorgverzekering in het woonland ?    

De nadelen van de wettelijke zorgverzekering in het woonland kunnen als volgt zijn.

      *De wettelijke zorgverlening in het woonland is op een laag tot zeer laag niveau.

      *Geen vrije keuze huisartsen.

      *Geen vrije keuze ziekenhuis.

      *Wachttijden bij afspraak huisarts.

      * Lange wachttijden bij opname ziekenhuis.  

      *Geen toegang tot privé klinieken in het woonland.

      *Geen AWBZ-achtige voorzieningen. Evenals de particulierverzekerden betaalt men een hoge bijdrage daarvoor aan Nederland.

      *Op oudere leeftijd geen of nauwelijks de mogelijkheid  om daarnaast nog een aanvullende verzekering af te sluiten.

Vaak worden nog bijdragen verlangd voor bepaalde behandelingen of verstrekkingen. 

De European Health Insurance Card, kortweg de EHIC.

Bent u aangemeld met een E 121 formulier in uw woonland, en wilt u met vakantie naar het buitenland, dan hoeft u dit niet meer te melden aan het ziekenfonds van uw woonland.

Sinds 1 Januari 2006 heeft de Europese Commissie  aan alle EU landen de verplichting opgelegd om, op verzoek van hun ziekenfondsleden,  aan hen een EHIC te geven  voor een kort verblijf in het buitenland . Deze kaart is een EU kaart en vervangt het vroegere ziekenfondsformulier.

Afhankelijk van het land is deze kaart een of twee jaar geldig.

Men krijgt deze kaart bij de Zorginstelling van het woonland.

De kaart wordt u gewoonlijk binnen een week toegestuurd. Maar dat is niet gegarandeerd.

Als u naar het buitenland gaat bent u verplicht deze kaart bij u te hebben.

Heeft u die niet bij u , dan zijn alle door u gemaakte ziektekosten in het buitenland  voor uw eigen rekening.

Afhankelijk van het land waar u verblijft, worden de ziektekosten vergoed naar de regels van het vakantieland of  van het land waar u tijdelijk woont. ( Bv. Voor het volgen van een cursus, tijdelijk werk etc.)

Elk woonland heeft eigen regels over de lengte van ‘het korte verblijf’ in het buitenland met de EHIC.

Wilt u langere tijd weg dan de EHIC u  toestaat dan zult u een reisverzekering moeten afsluiten.

Meestal rekenen de landen de ziektekosten met de EHIC onderling af en hoeft u verder niets te doen of te betalen.Maar er zijn landen en instellingen die u wel laten betalen voor de gemaakte kosten.
Die moet u  dan in uw woonland bij uw ziekenzorginstelling declareren.